Yağmurun sesi
4/8/2007
-
senle sohbet- alıntı
Sevmek...
"Sevmek" dedim.
"Yoluna ölmek" dedi.
"Yol" dedim.
"Alıp başını gitmek" dedi.
"Gitmek" dedim.
Bir "Ahh" çekip, "Dostlardan ayrılmak" dedi.
"Dost" dedim.
Durdu. Bana baktı. "Dost" diye mırıldandı.
"Yüreğime nasıl koysam bilemediğim" dedi.
"Yürek" dedim.
"Dünyaları içine sığdıramadığım" dedi.
"Dünya" dedim.
"Hayatın bir yüzü" dedi.
"Yüz" dedim.
"Ardında ne gizli bilemediğim" dedi.
"Giz" dedim.
"Hep çözmeye çalıştığım" dedi.
"Çalışmak" dedim.
"Bitmeyecek öykü" dedi.
"Öykü" dedim.
"Binlercesini içimde gizliyorum" dedi.
"Gizlemek" dedim.
"İşte, her şeyin bitimi" dedi.
"Şey" dedim.
"Sevda" dedi.
"Sevda" dedim.
"Peşinden koştuğum" dedi.
"Koşmak" dedim.
"Hayat, bir maraton" dedi.
"Hayat" dedim.
"Öyle kısa ki!" dedi.
"Niçin kısa?" diye sordum.
"Yaşanacak çok şey var, zaman yok" dedi.
"Yaşanması gereken ne var? " diye sordum.
"Aşk" dedi.
"Kaç kere?" diye sordum.
"Bin kere" dedi, "Milyon kere"
"Neden bir kere değil?" diye sordum.
"Bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk" dedi.
"Önce ona varsan olmaz mı?" diye sordum.
"Keşke olsa" dedi, "Ama önce yoğrulmak gerek"
"Acı çekmek mi?" diye sordum.
"Evet, aşk acısında yok olmak" dedi.
"Yok olunca!" dedim.
"İşte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın" dedi.
"Gerçek aşk!" dedim.
"Büyük o!" dedi.
Durdum. Durdum. Ve sustum!
"Neden sustun?" diye sordu.
"Yüreğim titredi sanki" dedim.
"Neden?" diye sordu.
"Bilmiyorum" dedim. "Büyük O!"
"Evet" dedi, "Büyük O!"
"Nerede?" diye sordum.
"Her yerde" dedi.
"Nasıl?" diye sordum.
"Yüreğini aç" dedi.
"Yüreğimi açmak!" dedim.
"Bir tebessümle bak her şeye" dedi.
"Tebessüm" dedim.
"Her kapının anahtarı" dedi.
"Kapı" dedim.
"Girmeden bilemezsin" dedi.
"Ya korku!" dedim.
"Bilinmeyenden korkar insan" dedi.
"Ben bilmiyorum" dedim.
"Neyi?" diye sordu.
"Ben'i" dedim.
"Sen kimsin?" diye sordu.
"Ben kimim?" diye sordum.
"Sevgiyle beslenensin" dedi.
"Kimin sevgisiyle?" diye sordum.
"Büyük O'nun" dedi.
Durdum. Durdum. Yine sustum.
"Kimsin?" diye sordum.
"SEN'im" dedi
|
Yorum (
1
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
4/8/2007
-
Aşk
|
AŞK |
|
İNSANLAR YARATILMADAN ÖNCE HUYLAR YARATILMIŞ,BU HUYLAR BAŞBAŞA DURURLARMIŞ.BİRGÜN BUNLARIN CANLARI SIKILMIŞ VE ÇILGINLIK BİR ÇILGINLIK YAPARAK SAKLAMBAÇ OYNAYALIM DEMİŞ VE YİNE BİR ÇILGINLIK YAPARAK 'BEN EBEYİM!' DEMİŞ.
ÇILGINLIK SAYMAYA BAŞLAMIŞ 1,2,3 HUYLAR SAKLANMAYA BAŞLAMIŞLAR,İYİLİK BAŞKA YERE KÖTÜLÜK BAŞKA YERE,FAKAT AŞK SAKLANACAK BİR YER BULAMAMIŞ.
ÇILGINLIK SAYMAYA DEVAM EDİYORMUŞ 51,52,53 AŞK HALA SAKLANACAK BİR YER BULAMAMIŞ.ÇILGINLIK SAĞIM SOLUM SOBE SAKLANMAYAN EBE DEMİŞ.AŞK TAM O SIRADA GÜLLERİN ARDINA SAKLANMIŞ.
ÇILGINLIK SAKLANAN BÜTÜN HUYLARI SAKLANDIKLARI YERLERDE BİRER BİRER BULUP SOBELEMİŞ.BİR TEK AŞKI BULAMAMIŞ.BUNUN ÜZERİNE KISKANÇLIK AŞKI KISKANIP AŞKIN GÜLLERİN ARDINDA OLDUĞUNU SÖYLEMİŞ,ÇILGINLIK ELİNE BÜYÜK BİR ÇATAL ALIP GÜLLERİN ARASINA BATIRMIŞ TAM O SIRADA BİR FERYAT KOPMUŞ AŞK 'KÖR OLDUM,KÖR OLDUM' DİYE BAĞIRMIŞ.AŞKIN GÖZLERİNDEN KAN GELİYORMUŞ.ÇILGINLIK 'NE YAPTIM BEN,AŞKIN GÖZLERİNİ KÖR ETTİM'DEMİŞ.
AŞKIN GÖZÜ O GÜNDEN BERİ KÖRMÜŞ... |
|
Kaynak: Bilinmiyor | |
Yorum (
1
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
4/8/2007
-
susstum /alıntı
Mucadele etmenin anlatilmaz yorgunlugunda,saatlerin isyanlarindayim''beden'' yorgun...
Yillarin engellenmez yipranma izlerini tasiyor;''ten'' yorgun.Hani digerlerini birak da bir yere;Sevmenin erdem olmadigini anlamanin gozyaslarinda bogulmaya ramak kala;''ruh'' yorgun...
''Vakit tamam,hadi'' derken icerden bir yerlerden gelen sessissizlige teslim olmaya anlar kala,hani sorulmadan''son arzun nedir'' diye gecirmeden once yagli ilmegi boynuma,''kimin zafer cigliklarinin oyuncagi oldu sozumona bana verilmis bu omur!!!'' diye sordum en seslisinden duyurabildigim tum canlilara..
Ve tamamdir vakit...
Ve teslim oluyorum sana ey sessizlik...
Al senin olsun tum seslerim...
................................
Donduremiyorsa insan zamani geriye,donemiyorsa eski haline ve bulamiyorsa artik aradigi kisiyi biraktigi kosede,bir ise yaramiyor pesinde ''di-li gecmis,mis-li gecmis'' kelimeleri suruklemesi gittigi her yere.Genis zamanlarin agirligi boluyorsa uykulari,gelecek zaman ifadesiz ve solgun renklerle ulasamayacak bir dala asiliysa,kurulan tum cumleler pismanlik ifadeleri tasiyorsa,''keske''ler,''belki'' lerden agir basiyorsa terazinin minik kefesinde...Sesleri kapi onune atip,sessizligi kucaklamak en dogrusu degil midir?
Teslim olmalarin parfumu hep tektir nedense;eziklik kokar bedenler ve ruhlar.Agir bir kokudur,bilir surunenler;sabun,su arasan da arinmak icin, temizlenemez insan yillar yili ...Kolay degil susmalarin yanina yamacinda bir yer bulup siginmak zamana.Iki ucu keskin bicak misali,ya birden coker uzerine,ezilirsin agirligi altinda,ya da sustum zannedersin agzindan cikan binlerce hecenin tsunami siddetinde dalgalari arasinda bogulurken, amansiz anlarda...
Sustum ben...Sustum gozyaslarim akarken.Cigliklar atarken yuregim beynimin karsisina dikilip,verdigim sozlerin altinda ezilmeme yalanlarina sarilip, ''gurur'' denen duygunun pesine dustum.Bilemezdim ruha girdigi andan itibaren ''esittir''leri pesi sira siralayacagini..Bilemezdim en son esittirin yaninda ''ayrildik'' yazip,yanina tek bir nokta koyacagini...Bilemezdim gun gelip ''sen'' ve ''ben'' uzerine kalemler sallayip,yazilar yazacagimi...Bilemezdim yapilan hatalari silicek silginin asla bulunamayacagini...
Al senin olsun tum seslerim.Tum sevinc ve uzuntu unlemlerimi sana hibe ediyorum.Sustum...Susturdun...Konussam ne anlatacakti ki bu yurek sensizlige dair anilarin karanliginda?En yalinindan ''ayrilik'' bunun adi iste.Agdali cumlelerle suslesem yanini yamacini,daha mi agir yasiyacagim sanki ozlemini?Ya da tek satirda ''gitti'' desem,5 harfin satirlarda biraktigi iz kadar mi olacak kalbimde biraktigin aci?
Sessizim artik.Reddediyorum harfleri birbiri ardina siralayip heceler,hecelerin toplamindan kelimeler yaratip, adina hediye etmeyi.Bitirdigin gun beni,baslamisti zaten baharin yaprak dokumu.Tum sesli harfler bir araya gelip otenazi haklarini kullandilar gozumun onunde.Durun diyemedim,engelleyemedim.Bakarken arkalarindan mahsun ve caresiz gozlerle,yitik dokuk sessiz harflerimle kaldim bir kosede.Son bir gayret,umutlari carsaf misali baglayip birbiri ardina,kalan sessiz harflerle sesini varetmeye calistim gunler gunu.Beceremedim...Direndin..Direndim..Sen kazandin;ben kaybettim.
Senin sayilarin vardi nefeslerinin arasina serpistirilmis,benim seslerim.Sen sayilarin dunyasinda harfler aradin yillar yili umarsizca,ben harflerin arasina seni...Bulamadim...Belkide buldum da, tutamadim.Sonucu ne olursa olsun toplamalarin ya da cikartmalarin,esittir attiysan sonucun onune,esittirin yanina yaziyla tek bir kelime yazdim;
SUSTUM...
~~netten~~ |
Yorum (
1
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
4/8/2007
-
Aşkın yaşı yoktur....
28/3/2007
-
BuLutLa yıLdizin hikayeSi..
BuLutLa yıLdizin hikayeSi..
Bir zamanlar gökyüzünde BirBirlerini gerçekten çok seven Bir bulutla yıldız
varmış...bulut , gökyüzünün en şeker, en pembe bulutu, yıldızsa; en parlak,
umudu en çok yansıtan yıldızıymış...
gökyüzündeki her varlık onların sevgisi kıskanırmış. tatlı Bir
kıskançlıkmış taBii ki onların ki... ama Biri varmış ki, bulut ve yıldızın
ayrılmalarını yürekten istiyormuş. hem de yıldızın en yakın arkadaşı
olmasına rağmen...
bulut Biraz safmış, kimseyi kıramazmış... yıldızsa 'bulut' u için elinden
gelen herşeyi yapaBilir, herkese meydan okuyaBilirmiş... zaten onun için Bir
bulutu Bir de çok sevdiği dostu peri varmış... nereden BileBilirmiş ki,
perinin Bir gün bunların hepsini yıldızla bulutun ayrılmaları için
kullanacağını?...
Bir gün nazar değmiş, bulutla yıldıza... hiç yoktan Bir sebepten
tartışmışlar. bulut, çekip gitmiş, hatalı olmasına rağmen...yıldızsa
"nasılsa bulutum beni seviyor, dönecektir." diye düşünmüş. fakat hiç Bir şey
beklediği giBi gitmemiş. ve bulut dönmemiş...kim Bilir, belki de cesaret
edememiştir dönmeye . ama tek Bir gerçek varmış ki : o da ikisinin de çok
üzgün olduklarıymış...
gökyüzündeki iyilik mekekleri Bile ağlamışlar onların durumlarına ama ne
fayda...
ertesi gün yıldız olanları en yakın dostu periye anlatmış. periyse
göstermelik Bir hüzne bürünmüş... çünkü eline büyük Bir fırsat geçmiş. artık
hayatı boyunca kıskandığı kişiye karşı kozları varmış elinde... o kişi, en
yakın dostu yıldız olmasına rağmen kullanacakmış kozlarını... hem de büyük
Bir zevkle...
bulutun yanına gitmiş ve yıldızın artık onu sevmediğini söylemiş. bulutsa
üzülmüş, boynunu bükmüş, ama elinden hiç Bir şey gelmeyeceğini düşünmüş...
çünkü yıldız inatçıymış...Bir kere olmaz dediyse, Bir daha olur demezmiş.
peri de bulutun bu üzgün durumundan yararlanıp, ona olan sevgisini itiraf
etmiş... bulut da kimseyi kıramadığı için perinin, yıldızın yerine geçmesine
izin vermiş...
yıldız, günlerce bulutun dönmesini, ondan af dilemesini beklemiş. ama bulut
gelmemiş. Bir gün yıldız, bulutun yanına gidip, konuşmaya karar vermiş. gece
yola çıkmış...
bulut, dostu, sandığı periyle Birlikte ayda eleleymiş... melekler
dayanamayıp, tüm olan Biteni anlatmışlar yıldıza... yıldız, çok üzülmüş ve
çaresiz dönmüş arkasına ve gitmiş... ve yavaş yavaş sönmeye başlamış.
o günden sonra yıldız sönmüş, ışık veremez olmuş... bulutsa artık ne o kadar
pembe, ne de o kadar kadifeymiş...
yıldız, ilk zamanlar her şeyden vazgeçmiş, hayata küsmüş... ama kolay pes
etmemiş...kısa Bir süre sonra hayatıyla ilgili o önemli kararı vermiş...
o güne kadar hiç görmediği güneşin yanına gidecekmiş ve Biraz daha ışık
isteyecekmiş ondan... çok geçmeden daha önce hiç görmediği güneşin yanına
gitmiş... ondan yansıtması için Biraz daha ışık istemiş... güneş ışık yerine
sevgisini vermiş yıldıza...
o gün bu gündür yıldız, dünyaya güneşin sevgisini yansıtır... bulutsa; hep
gözyaşlarını akıtır dünyaya... Bir de yüreğinde kopan fırtınaları...
__._,_.___ |
Yorum (
1
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
|
|
Hakkımda
Atatürk,edebiyat,sanat,Beşiktaş,bjk, İstanbul,şiir,resim,fıkra,makale,müzik, engelli,...kısaca paylaşım için buradayım....
"aslında kainat sanatkarını tarif eden bir KİTAP tır" ilkesini benimseyen herkesi bu kitabı okumaya davet ediyorum... |
 |
|
|
